Na początku zawsze tak jest: zapał, zapał, po zapale :D
Wstawiam prolog, żebyście mogli ocenić: dobre czy niedobre, kontynuować czy nie kontynuować, oto jest pytanie!
No więc, zapraszam do lektury! :)
istotne informacje:
- Akcja dzieje się w 2005 roku
- Główny bohater został osierocony 6 listopada '97
- Od tego momentu korzysta z pomocy psychologa
- Reszty dowiecie się w późniejszych rozdziałach :3
__________________________________
Nazywam się Jason Evyll i mam problem. Duży problem. Jestem aspołeczną sierotą zamieszkałą w pieprzonym Domu Dziecka.
Jestem zagubionym szesnastolatkiem, który potrzebuje pomocy.
I któremu nikt nie potrafi jej udzielić.
Może od początku:
_____________
6 listopada, 1997
_____________
Krople deszczu uderzały cicho w okno mojego pokoju.
Rodzice pojechali odwiedzić babkę w szpitalu, i powiadomili mnie o tym poprzez karteczkę. Świetnie! Nawet nie pomyśleli o tym, że też chciałbym do niej pojechać..
Postanowiłem, że zejdę na dół, do salonu, pooglądać telewizję. Może nie ma jakiejś super jakości, ale nasi sąsiedzi wcale nie mają telewizora, więc jest czym się cieszyć.
Na dworze już ciemno, wszyscy koledzy poszli już do domu.
Włączyłem telewizor i położyłem się na kanapie. Akurat leciały "Wiadomości".
- "Uwaga! Na 15 drodze do Elbląga wypadek! Dwie osoby poważnie ranne - w drodze do szpitala. Są również ofiary śmiertelne. Po krótkiej przerwie na reklamy, podamy więcej szczegółów. Uważajmy na drogach!
- Wiadomości, Elizabeth Smith. "Zamarłem. Piętnasta droga do Elbląga? Wypadek? Śmiertelny? Dwie osoby poważnie ranne?
Połączyłem fakty i wiedziałem, że rodzice nie wrócą dziś do domu.
_____________
Hm, to koniec prologu.
Mam nadzieję, że zachęciłam Was nim do dalszego śledzenia losów Jasona. :D
Cóż, żegnam się z Wami na dzisiaj i życzę dobrych snów! :)
ps. tak wiem, że jest 19:17 XDD
Pozdrawiam, Kasia.
Więcej,więcej!
OdpowiedzUsuńPostaram się, ale moja wena czasem jest na prawdę kapryśna ;_;
Usuń